Ondertussen heb ik al 1 week gedaan met mijn examens. Deze week stond dan vooral in het teken om de "trainingsachterstand" een beetje op te halen, met als kers op de taart een wedstrijd. De weergod was zoals waarschijnlijk bij velen ook niet mijn beste vriend deze week! Gelukkig kon ik af en toe beroep doen op de loopband van Tante Conny en Nonkel Tony! Bedankt hiervoor ;)

Later bleek dit PK mijn laatste veldloop van dit seizoen te worden , want ik pas voor het BK veldlopen in Oostende omdat ik die dag zal deelnemen aan de winterduatlon van Geel.

Vooraf was top 10 de doelstelling, maar ik hoopte toch stiekem op meer. Waar de top 5 het ultieme doel was.

Het parcours was zoals verwacht steenhard, waardoor het er gevaarlijk bijlag, vooral dan in het veld! Niet echt mijn favoriete omloop dus ;)

Meteen wou ik mijn plaatsje afdwingen na de start, dit lukte vrijwel goed en als 4de kwam ik  na een 300-tal meter door. Ondertussen waren we al met 5  gaan vliegen. Alexander Diaz Rodriguez, Thijs Vandermeersch, Tom Meire, Koen Vandermarliere en ikzelf. Het viel stil, maar ik wou mijn snelle start niet hypothekeren en bleef egaal hetzelfde tempo lopen, waardoor ik eventjes aan de kop van de wedstrijd kwam te lopen. Een 500- meter later kwam het trio Diaz, Vandermeersch en Meire erover. Ik volgde nog eventjes, maar hield rekening met het verdere verloop van de wedstrijd en wou zo mijn motor niet opblazen! Zo liep ik opeens in 4de positie want Koen Vandermarliere had al eerder een gaatje moeten laten. Met nog 5 ronden van 6 te gaan viel ik dus alleen... Gelukkig kon ik perfect mijn tempo aanhouden gedurende de hele wedstrijd zodat mijn 4de plaats niet meer in het gedrang kwam! Eigenlijk ben ik heel tevreden met mijn resultaat! Als ik deze positieve lijn van mijn loopniveau kan doortrekken naar het duatlonseizoen, staan er terug mooie dingen te gebeuren!

Volgende week staat er een amusementswedstrijd op het programma die ik samen zal afwerken met teammaat Xander Denys. Een 12km lange Bike-Run in Knokke-Heist!

Sportieve groeten
Kenneth Vandendriessche

Na de winterduatlon van Maldegem-Kleit, werden nog enkele goede trainingsweken, lees kilometers ingelast. Intussen ben ik al begonnen van 10 januari met mijn hopelijk laatste examenperiode uit mijn carrière als student! 5 examens later trok ik gisteren nog eens tussendoor de spikes aan om een veldloop te lopen. De voorgaande week was ééntje van weinig slaap en veel blokken, waardoor ik de laatste dagen een snotvalling kreeg, maar ik voelde me niet ziek dus ik ging van start in Ieper.

9000m over een parcours dat goed beloopbaar was, maar met enorm veel 180° bochten. Iets waar ik toch zal moeten op werken ;)

Vanaf de start liep ik mijn eigen tempo en keek eigenlijk niet naar wat de concurrentie deed. Na 1 ronde liep ik in 6de positie. De volgende ronde liep ik in 5de positie en vanaf ronde 4 kon ik de 4de plaats overnemen. Ondertussen waren latere winnaar Thijs Vandermeersch en Tom Meire een duel aan het uitvechten voor de overwinning, kort hierna gevolgd door Koen Vandermarliere. Na mij liep Dieter Van De Walle. De laatste ronde probeerde Vandermaliere nog Meire bij te benen, waardoor ik geen kans meer maakte op het poduim. Ik speelde op safe en drong niet meer aan, waardoor ik 4de werd. De progressie is momenteel duidelijk zichtbaar in mijn lopen, waardoor ik alleen maar gemotiveerder kan doorwerken voor 2012.

Sportieve groeten
Kenneth

Uitslag:

Eerst en vooral een gelukkig nieuwjaar aan allen!

Donderdag 29 december stond de laatste wedstrijd van 2011 op het programma, maar ook de eerste wedstrijd in de voorbereiding naar 2012 toe. Voorgaande geplande wedstrijden moet ik allemaal links laten liggen door de zona...
Tijdens mijn rustperiode heb ik dit te pakken gekregen, de zona ; de volwassen vorm van de waterpokken. Als je ooit de waterpokken hebt gehad, raak je nooit meer het virus helemaal kwijt. Het virus bleef zich schuilhouden dicht bij mijn ruggenmerg en kwam terug naar boven als mijn immuniteitssysteem wat minder was. Resultaat hiervan was dat ik vermoeider was dan anders maar ook last had van spierpijn. Ik had niet meteen door dat ik de zona had. Dit kwam door het aanschaffen van een nieuwe hartslagmeterband, dacht ik dat de 4 kleine bubbeltjes hierdoor kwamen, maar na een grote week terug de trainingen hervat te hebben kreeg ik pijn rondom mijn borststreek. Na een consultatie, een grote maand geleden, bleek het dus de zona te zijn...

Na een rustperiode van een week bouwden we in nauwe samenspraak met trainer Chris de trainingen terug op. Het ging veel beter dan verwacht zodat ik al reeds een paar goede trainingen kon afwerken richting de eerste wedstrijd van het seizoen, de winterduatlon van Maldegem-Kleit.

Na een verkenningsronde op het 11km lange mtb parcours was ik al een "modderduivel". Het parcours lag er erg drassig bij, maar al bij al was het toch een snelle omloop! Met 3,8 km lopen, 21 km mtb'en en 1,8 km lopen op het programma, was dit toch een kolfje naar de hand van de beter mtb'ers.

Vanaf wanneer het startschot was geklonken, probeerde ik een zo hoog mogelijk tempo uit de kast te halen. Na een 100-tal meter kwam ik op kop van het pak en die zou ik ook niet meer afstaan gedurende de ganse wedstrijd!

De eerste loopproef vlotte redelijk vlot, een parcours met  +-50 % offoad lopen. Met een kleine minuut voorsprong dook ik zo de wisselzone in. Na een mindere wissel, want de triatlonschoenen van Gaerne konden op de mtb niet gebruikt worden, probeerde ik één voor één de voor mij gestarte duo's in te halen, zij hadden 3 min voorsprong gekregen vanaf de start. De toppers bij de duo's waren intussen wel al een straat lengte voor! Niet onlogisch als je weet dat 1 van onder hen Johnny Hoogerland was.

Ondertussen was Wim De Waele achter mij aan zijn inhaalrace begonnen. Met een minuut achterstand was hij aan het mbt'en begonnen. Ik kon goed standhouden, maar ondanks mijn te hoge bandendruk was er naar mijn zin af en toe een foutje te veel. Toch kon ik de schade beperken zodat ik met een kleine 30 seconden aan het laatste looponderdeel kon beginnen en zo kon "uitbollen" voor de laatste overwinning van een schitterend 2011 en een goede stap voorwaarts richting seizoen 2012!

Vanaf 10 januari tot 28 januari start ik met mijn examenperiode die hopelijk de laatste is van mijn 3-jarige carrière aan de KHBO. Vanaf 6 februari loop ik dan 15 weken stage bij Grinta!
Het beloofd dus een drukke periode te worden!

Sportieve groeten
Kenneth Vandendriessche

Sinds deze week zijn de doelen voor 2012 gesteld, hierdoor zijn ook de trainingen hervat om deze doelen te bereiken. I'm back on track!

Ik wil ook nog eens stilstaan bij het voorbije seizoen dat eigenlijk wel super was. Het was een onverhoopt succes. Ik kan toch zeggen dat ik het hele seizoen op een constant niveau heb gepresteerd. De periode rond de BK's was misschien wel de "minste" periode van het seizoen, maar dit kwam mede door de examens en twee domme valpartijen in de voorbereiding ernaartoe.

Vooral de wedstrijden Wevelgem, BK Ploegenduatlon in Doornik, Ruddervoorde, Alpe D'Huez zijn mij bijgebleven. Dit waren echte opstekers naar de toekomst toe!

De ervaring die ik, vooral in de Grand Prix's, dit jaar heb opgedaan hoop ik te gebruiken in mijn verdere sportcarrière... Hierdoor probeer ik volgend jaar nog een stap vooruit te zetten bij mijn nieuwe club in Frankrijk Les Tritons Meldois (Meaux) die toch subtop zijn in Frankrijk! Ik verlaat met spijt in het hart Cambrai Triathlon, maar als ik me verder wil ontwikkelen zijn zo'n stappen onontbeerlijk!

Met een goed gemoed ga ik deze winter in om hopelijk nog enkele stapjes vooruit te zetten en nauwer aansluiting te maken met de absolute top!

Sportieve groeten
Kenneth

Tijdens de stage in Vittel had ik afgesproken met clubgenoten Pieter Vandenbroucke en Vincent Vandewalle dat ik dit jaar ging meedoen aan de Relays Crosscup in Gent.

Na mijn laatste duatlonwedstrijd in Parthenay, werden de trainingen tot het absolute minimum herleid.
Dit was dan ook voelbaar tijdens de wedstrijd... Vorige week tijdens de Ekiden kon ik nog de eerste 5 km goed doorlopen, maar op de Relays was het ronduit belachelijk. Het was dan ook mijn slechtste wedstrijd ooit. Het was misschien wel de wedstrijd te veel na dit lange seizoen....
Hierdoor ben ik nu eindelijk de rustperiode van 2 weken ingedoken, om dan met volle goesting aan het volgende seizoen te beginnen!

Sportieve groeten
Kenneth

Een week geleden ging ik van start aan mijn laatste duatlon van dit seizoen, de coupe de France Duatlon in Parthenay.  Dit bleek dan ook mijn laatste wedstrijd in Cambrai outfit te worden...

De zaterdagmorgen om 8u45 stonden we dan klaar aan de start.. Op papier niet het beste team van Cambrai, maar we hadden wel een ploeg. De voorbereiding was helemaal niet vlot verlopen, want mijn teammakkers waren pas om 1u s'nachts in het hotel aangekomen. Ik was er ondertussen al van de vrijdagnamiddag omstreeks 4u. Niet echt ideaal dus, want organisatorisch was het een echte ramp. Toch bleef ik er redelijk veel zin in hebben.
5k lopen, 20 k fietsen en 2,5 k lopen waren de afstanden, 1/8 duatlonafstand dus.

Tijdens de eerste 5k kon ik me relatief rustig houden en er eigenlijk een snelle duurloop van maken, na 18min19 sec konden we na een trage wissel op een attractief fietsparcours onze duivels ontbinden. Onze ploeg van 4 bestond uit goede fietsers, dus er was wel wat mogelijk. Maar al snel moesten we 1 clubgenoot achter laten. Vanaf dat moment hadden we nog 1  keuze met deze drie  de aankomst bereiken. Al snel bleek dat het tempo van het lopen al slachtoffers had gemaakt. Daarom besloot ik om zoveel mogelijk het kopwerk tijdens het fietsen voor mij te nemen. We konden samen blijven en reden naar een 8ste plaats over het fietsonderdeel. Ondanks onze mindere loopcapaciteiten konden we toch de schade beperken en eindigden zo als 25ste van 49 ploegen...

Dit weekend kon ik na een hele rustige week (ongv. 4u trainen) nog eens de wedstrijschoenen aanbinden voor de Ekiden. Mijn atletiekclub AVR besloot om me te plaatsen als 2de loper. Hierdoor nam ik de 10k voor mijn rekening op het zware parcours rondom het Koning Bouwdewijnstadion. Als 25ste kon ik het lint overnemen. Tijdens de eerste ronde van 5k kon ik geregeld een loper inhalen. Ondanks ongeveer 1 maand geen specifieke intervaltrainingen te hebben gedaan had ik toch een supergevoel... Toch kon ik dat tempo niet blijven aanhouden. Ik kreeg het vooral moeilijk op de stroken die naar beneden liepen.. Het tempo dat ik daar ontwikkelde was goed, maar ik moest me er teveel voor forceren... De stukken naar boven gingen eigenlijk heel goed en het was telkens daar dat ik beetje per beetje dichterbij kwam. De laatste klim kreeg ik het lastig en vanaf daar was het dan ook op de tanden bijten richting het Koning Bouwdewijnstadion. De individuele resultaten komen pas morgenmiddag online, zodra ik ze heb, komen ze online.
Als ploeg eindigden we 19de op meer dan 900 ploegen, dus een resultaat waarmee we wel tevreden mogen zijn..

Volgende week sta ik dan aan de start van de laatste wedstrijd van het seizoen. De Relays in Gent. Het zal mijn eerste crosscupwedstrijd ooit worden! Ik neem de 4,5 km voor mijn rekening. Vanaf dan gaat de riem er helemaal af voor ongeveer een kleine 2 weken!

Sportieve groeten
Kenneth

Vorige zondag stond de laatste duatlon van dit jaar op het programma in Belgie. Schuiferskapelle, Tielt was the place 2 be. Volgend jaar wordt daar het BK duatlon georganiseerd, daardoor kon de organisatie rekenen op een talrijke opkomst. Voornamelijk had ik op papier het meeste rekening gehouden met Gert Van Poucke, maar Gert kon door bepaalde redenen niet meedoen. Maar de vice-wereldkampioen duatlon van vorig jaar Rob Woestenborghs en teamgenoot Julien Brazy stonden wel onverwachts  aan de start, dit waren de mannen om in de gaten te houden!

Vanaf in het begin ging het heel snel, Woestenborghs nam meteen het heft in handen, ik kon zo’n kleine 2 kilometer het tempo van Brazy en hem volgen, maar dan liet ik hen “wijselijk” gaan… de achterstand liep niet verschrikkelijk hoog op na 5 kilometer . 5 seconden na Brazy kon ik de wisselzone induiken. De grote achtervolgende groep was toen al op meer dan 30 seconden.  Redelijk snel dichtte ik het gaatje op Brazy, nog geen ronde  of 6 km later gebeurde dit ook met Woestenborghs. In de verraderlijke weersomstandigheden had Woestenborghs al kennis gemaakt met de grond. Hierdoor hadden Julien en ik wat over in de bochten, wat logisch redeneerde in een paar aanvallen en ploegenwerk. Maar niets lukte… Na 24 kilometer kon ik als eerste de wisselzone induiken, maar al snel uit de wisselzone werd ik “overrompeld” de eerste kilometer konden ze zo’n 5 seconden nemen, Woestenborghs diepte die nog tot 13 seconden uit tot aan de finish en werd zo een verdiende winnaar voor Julien en mezelf. Geen overwinning dus voor ETZ, maar bij deze is mijn seizoen dus al meer dan geslaagd!

Ik kom dit jaar nog 1 x in actie, deze keer in Parthenay voor het Franse kampioenschap ploegenduatlon op 8 oktober.

Foto's vind je in het fotoalbum!

Sportieve groeten
Kenneth

Zaterdagmorgen vertrok ik richting Cambrai, waar ik me ging samenvoegen met mijn clubgenoten om dan gezamelijk de trip te maken naar Nancy, waar zondag de laatste wedstrijd was van het GP circuit. Het wedstrijddecor was gewoonweg prachtig. Aankomst op Place Stanislas en lopen en fietsen in het centrum van Nancy. Wel was het dit maal een speciale variant in de duatlonwereld. Het was namelijk ronden van 800m lopen (12 laps) en 5km fietsen (6 laps), met 4x wisselen dus 3,2 km lopen - 15 km fietsen - 3,2 km lopen - 15 km fietsen - 3,2 fietsen. De wedstrijd werd ook nog eens voorafgegaan door apocalyptische weersomstandigheden; donder, bliksem en veel regen. Al deze factoren maakten de wedstrijd dus nog lastiger dan wat het al was...

Vooraf stond mijn club Cambrai Triathlon op de 13de plaats van 14, maar alles was nog mogelijk want plaats tot plaats 11 was nog alles mogelijk! Het laatste team degradeert naar D2, maar hievoor kwamen we niet meer in aanmerking omdat onze voorsprong geruststellend was.

Terug vanop de laatste rij startte ik al doorweekt aan mijn wedstrijd. De eerste ronde was het vooral alles geven om toch maar te kunnen opschuiven in het pak. Er onstond na 2 lopen een kleine breuk en ik zat in het 2de peleton, ik deed nog een poging maar kon nooit echt meer aansluiten zodat ik in peleton 2 terecht kwam. Eigenlijk is dit in het GP circuit wel mijn vaste stek, maar ik had toch vooraf stiekem gehoopt om te kunnen meedraaien in peleton 1. Maar al snel bleek op de fiets dat ik na elke bocht 10 m terug mocht dichtvlammen. Elke bocht lag er heel glad bij en ik had helemaal geen zin om opnieuw in de lappenmand te liggen, kheb er al genoeg last gehad dit seizoen! Terug van de fiets kon ik me heel goed vooraan handhaven in mijn groep. We liepen weg, maar tijdens de fiets werd de kleine voorsprong terug tenniet gedaan. Net zoals tijdens de eerste 15 km hield ik me rustig, maar reageerde toch af en toe eens op een demmarrage. Eenmaal terug van de fiets, was het de eerste meters me letterlijk op gang trekken, maar naarmate de meters vorderden kreeg ik alsmaar een beter en beter gevoel. Na 2 ronden zag ik alleen nog Grenetier voor me lopen, en ondertussen waren ook de toppers Silva, Choquert, Del Coral, Duvivier en Valenti me gepasseerd, hierdoor kon ik mijn tempo hoog houden, dit bleek ook in de einduitslag waar ik een 12de looptijd liep in de 3de run!

Met een 24ste plaats algemeen kan ik dan ook maar heel tevreden zijn. Ik mag in zo'n deelnemersveld niet veel meer verwachten, toch had ik gehoopt om nog eens dit jaar de top 20 in te duiken! Cambrai Triathlon werd mede door de 34ste en 35ste plaats van David Leclerq en Andrej Medved 9de in het ploegenklassement! In het eindklassement schoven we wel geen plaats meer op... Van plaats 9 tot 13 is het verschil amper 1 punt, met de clubs dat we een exceco hadden, hebben wij als club de minst goede einduitslag over allemaal de GP's (9de plaats).

Volgende week sta ik aan de start van mijn laatste duatlon dit jaar op belgische bodem, om 16 uur ga ik van start in Schuiferskapelle voor 5 km lopen,  24 km fietsen en 2,5 km lopen! Na deze duatlon volgt dan normaal alleen nog de Coupe de France des Clubs de duatlon op zaterdag 8 oktober in Parthenay.

Uitslag hier

Sportieve groeten
Kenneth

Na reeds meerdere PK titels bij de jeugd te behalen, was ik erop gebrand om dit jaar de titel bij de senioren weg te kapen. Door de afwezigheid van ploegmaat Joerie Vansteelant zat de kans er zeker in! De duatlon van Halle gaf me vooral vertrouwen van mijn huidige loopniveau, op de fiets werkte ik deze week nog enkele goede trainingen af zodat het rotgevoel na Halle verdwenen was...

Vooraf kon een PK titel mits een goede dag normaal mijn handen niet ontglippen, de zege in de wedstrijd daareentegen wel. Gert Van Poucke was de man voor mij om in de gaten te houden. In de laatste 3 wedstrijden had hij telkens voor mij de finish bereikt!

Even na kwart na 4 gingen we dan met z'n allen van start in Waardamme. 5 km lopen, 19,5 fietsen en 2,5 km lopen. Na een snelle start van mezelf bleven we al vlug met z'n 3en over. Gert Van Poucke en clubgenoot Kjell Vanmelkebeke. Met z'n drieen gingen we ook fietsen. Na een kleine 3 kilometer had ik na een serieuze demmarrage tegen de wind in een voorsprong van 20m, Gert probeerde de kloof opnieuw te dichten, maar bij een 2de opeenvolgende demmarrage was hij definitief gelost. Ik zette alles op alles en in 1 ronde tijd van 3,9 km vergrootte ik mijn voorsprong naar 40 seconden, die bleef maar groeien en met ongeveer 1 min 30 sec voorsprong kon ik wisselen. Vanaf toen wist ik dat de zege binnen was en kon ik beginnen genieten! Het 2de lopen ging ook nog heel vlot en dat resulteerde hem ook in de 2de looptijd met amper 1 sec verschil. Gert Van Poucke werd 2de en clubgenoot Kjell Vanmelkebeke werd 3de!

Een hele goede dag dus en eindelijk de eerste overwinning in Belgie na al een keer gewonnen te hebben in Nederland en Frankrijk dit jaar!

Sportieve groeten
Kenneth