Een week geleden ging ik van start aan mijn laatste duatlon van dit seizoen, de coupe de France Duatlon in Parthenay.  Dit bleek dan ook mijn laatste wedstrijd in Cambrai outfit te worden...

De zaterdagmorgen om 8u45 stonden we dan klaar aan de start.. Op papier niet het beste team van Cambrai, maar we hadden wel een ploeg. De voorbereiding was helemaal niet vlot verlopen, want mijn teammakkers waren pas om 1u s'nachts in het hotel aangekomen. Ik was er ondertussen al van de vrijdagnamiddag omstreeks 4u. Niet echt ideaal dus, want organisatorisch was het een echte ramp. Toch bleef ik er redelijk veel zin in hebben.
5k lopen, 20 k fietsen en 2,5 k lopen waren de afstanden, 1/8 duatlonafstand dus.

Tijdens de eerste 5k kon ik me relatief rustig houden en er eigenlijk een snelle duurloop van maken, na 18min19 sec konden we na een trage wissel op een attractief fietsparcours onze duivels ontbinden. Onze ploeg van 4 bestond uit goede fietsers, dus er was wel wat mogelijk. Maar al snel moesten we 1 clubgenoot achter laten. Vanaf dat moment hadden we nog 1  keuze met deze drie  de aankomst bereiken. Al snel bleek dat het tempo van het lopen al slachtoffers had gemaakt. Daarom besloot ik om zoveel mogelijk het kopwerk tijdens het fietsen voor mij te nemen. We konden samen blijven en reden naar een 8ste plaats over het fietsonderdeel. Ondanks onze mindere loopcapaciteiten konden we toch de schade beperken en eindigden zo als 25ste van 49 ploegen...

Dit weekend kon ik na een hele rustige week (ongv. 4u trainen) nog eens de wedstrijschoenen aanbinden voor de Ekiden. Mijn atletiekclub AVR besloot om me te plaatsen als 2de loper. Hierdoor nam ik de 10k voor mijn rekening op het zware parcours rondom het Koning Bouwdewijnstadion. Als 25ste kon ik het lint overnemen. Tijdens de eerste ronde van 5k kon ik geregeld een loper inhalen. Ondanks ongeveer 1 maand geen specifieke intervaltrainingen te hebben gedaan had ik toch een supergevoel... Toch kon ik dat tempo niet blijven aanhouden. Ik kreeg het vooral moeilijk op de stroken die naar beneden liepen.. Het tempo dat ik daar ontwikkelde was goed, maar ik moest me er teveel voor forceren... De stukken naar boven gingen eigenlijk heel goed en het was telkens daar dat ik beetje per beetje dichterbij kwam. De laatste klim kreeg ik het lastig en vanaf daar was het dan ook op de tanden bijten richting het Koning Bouwdewijnstadion. De individuele resultaten komen pas morgenmiddag online, zodra ik ze heb, komen ze online.
Als ploeg eindigden we 19de op meer dan 900 ploegen, dus een resultaat waarmee we wel tevreden mogen zijn..

Volgende week sta ik dan aan de start van de laatste wedstrijd van het seizoen. De Relays in Gent. Het zal mijn eerste crosscupwedstrijd ooit worden! Ik neem de 4,5 km voor mijn rekening. Vanaf dan gaat de riem er helemaal af voor ongeveer een kleine 2 weken!

Sportieve groeten
Kenneth

Vorige zondag stond de laatste duatlon van dit jaar op het programma in Belgie. Schuiferskapelle, Tielt was the place 2 be. Volgend jaar wordt daar het BK duatlon georganiseerd, daardoor kon de organisatie rekenen op een talrijke opkomst. Voornamelijk had ik op papier het meeste rekening gehouden met Gert Van Poucke, maar Gert kon door bepaalde redenen niet meedoen. Maar de vice-wereldkampioen duatlon van vorig jaar Rob Woestenborghs en teamgenoot Julien Brazy stonden wel onverwachts  aan de start, dit waren de mannen om in de gaten te houden!

Vanaf in het begin ging het heel snel, Woestenborghs nam meteen het heft in handen, ik kon zo’n kleine 2 kilometer het tempo van Brazy en hem volgen, maar dan liet ik hen “wijselijk” gaan… de achterstand liep niet verschrikkelijk hoog op na 5 kilometer . 5 seconden na Brazy kon ik de wisselzone induiken. De grote achtervolgende groep was toen al op meer dan 30 seconden.  Redelijk snel dichtte ik het gaatje op Brazy, nog geen ronde  of 6 km later gebeurde dit ook met Woestenborghs. In de verraderlijke weersomstandigheden had Woestenborghs al kennis gemaakt met de grond. Hierdoor hadden Julien en ik wat over in de bochten, wat logisch redeneerde in een paar aanvallen en ploegenwerk. Maar niets lukte… Na 24 kilometer kon ik als eerste de wisselzone induiken, maar al snel uit de wisselzone werd ik “overrompeld” de eerste kilometer konden ze zo’n 5 seconden nemen, Woestenborghs diepte die nog tot 13 seconden uit tot aan de finish en werd zo een verdiende winnaar voor Julien en mezelf. Geen overwinning dus voor ETZ, maar bij deze is mijn seizoen dus al meer dan geslaagd!

Ik kom dit jaar nog 1 x in actie, deze keer in Parthenay voor het Franse kampioenschap ploegenduatlon op 8 oktober.

Foto's vind je in het fotoalbum!

Sportieve groeten
Kenneth

Zaterdagmorgen vertrok ik richting Cambrai, waar ik me ging samenvoegen met mijn clubgenoten om dan gezamelijk de trip te maken naar Nancy, waar zondag de laatste wedstrijd was van het GP circuit. Het wedstrijddecor was gewoonweg prachtig. Aankomst op Place Stanislas en lopen en fietsen in het centrum van Nancy. Wel was het dit maal een speciale variant in de duatlonwereld. Het was namelijk ronden van 800m lopen (12 laps) en 5km fietsen (6 laps), met 4x wisselen dus 3,2 km lopen - 15 km fietsen - 3,2 km lopen - 15 km fietsen - 3,2 fietsen. De wedstrijd werd ook nog eens voorafgegaan door apocalyptische weersomstandigheden; donder, bliksem en veel regen. Al deze factoren maakten de wedstrijd dus nog lastiger dan wat het al was...

Vooraf stond mijn club Cambrai Triathlon op de 13de plaats van 14, maar alles was nog mogelijk want plaats tot plaats 11 was nog alles mogelijk! Het laatste team degradeert naar D2, maar hievoor kwamen we niet meer in aanmerking omdat onze voorsprong geruststellend was.

Terug vanop de laatste rij startte ik al doorweekt aan mijn wedstrijd. De eerste ronde was het vooral alles geven om toch maar te kunnen opschuiven in het pak. Er onstond na 2 lopen een kleine breuk en ik zat in het 2de peleton, ik deed nog een poging maar kon nooit echt meer aansluiten zodat ik in peleton 2 terecht kwam. Eigenlijk is dit in het GP circuit wel mijn vaste stek, maar ik had toch vooraf stiekem gehoopt om te kunnen meedraaien in peleton 1. Maar al snel bleek op de fiets dat ik na elke bocht 10 m terug mocht dichtvlammen. Elke bocht lag er heel glad bij en ik had helemaal geen zin om opnieuw in de lappenmand te liggen, kheb er al genoeg last gehad dit seizoen! Terug van de fiets kon ik me heel goed vooraan handhaven in mijn groep. We liepen weg, maar tijdens de fiets werd de kleine voorsprong terug tenniet gedaan. Net zoals tijdens de eerste 15 km hield ik me rustig, maar reageerde toch af en toe eens op een demmarrage. Eenmaal terug van de fiets, was het de eerste meters me letterlijk op gang trekken, maar naarmate de meters vorderden kreeg ik alsmaar een beter en beter gevoel. Na 2 ronden zag ik alleen nog Grenetier voor me lopen, en ondertussen waren ook de toppers Silva, Choquert, Del Coral, Duvivier en Valenti me gepasseerd, hierdoor kon ik mijn tempo hoog houden, dit bleek ook in de einduitslag waar ik een 12de looptijd liep in de 3de run!

Met een 24ste plaats algemeen kan ik dan ook maar heel tevreden zijn. Ik mag in zo'n deelnemersveld niet veel meer verwachten, toch had ik gehoopt om nog eens dit jaar de top 20 in te duiken! Cambrai Triathlon werd mede door de 34ste en 35ste plaats van David Leclerq en Andrej Medved 9de in het ploegenklassement! In het eindklassement schoven we wel geen plaats meer op... Van plaats 9 tot 13 is het verschil amper 1 punt, met de clubs dat we een exceco hadden, hebben wij als club de minst goede einduitslag over allemaal de GP's (9de plaats).

Volgende week sta ik aan de start van mijn laatste duatlon dit jaar op belgische bodem, om 16 uur ga ik van start in Schuiferskapelle voor 5 km lopen,  24 km fietsen en 2,5 km lopen! Na deze duatlon volgt dan normaal alleen nog de Coupe de France des Clubs de duatlon op zaterdag 8 oktober in Parthenay.

Uitslag hier

Sportieve groeten
Kenneth

Na reeds meerdere PK titels bij de jeugd te behalen, was ik erop gebrand om dit jaar de titel bij de senioren weg te kapen. Door de afwezigheid van ploegmaat Joerie Vansteelant zat de kans er zeker in! De duatlon van Halle gaf me vooral vertrouwen van mijn huidige loopniveau, op de fiets werkte ik deze week nog enkele goede trainingen af zodat het rotgevoel na Halle verdwenen was...

Vooraf kon een PK titel mits een goede dag normaal mijn handen niet ontglippen, de zege in de wedstrijd daareentegen wel. Gert Van Poucke was de man voor mij om in de gaten te houden. In de laatste 3 wedstrijden had hij telkens voor mij de finish bereikt!

Even na kwart na 4 gingen we dan met z'n allen van start in Waardamme. 5 km lopen, 19,5 fietsen en 2,5 km lopen. Na een snelle start van mezelf bleven we al vlug met z'n 3en over. Gert Van Poucke en clubgenoot Kjell Vanmelkebeke. Met z'n drieen gingen we ook fietsen. Na een kleine 3 kilometer had ik na een serieuze demmarrage tegen de wind in een voorsprong van 20m, Gert probeerde de kloof opnieuw te dichten, maar bij een 2de opeenvolgende demmarrage was hij definitief gelost. Ik zette alles op alles en in 1 ronde tijd van 3,9 km vergrootte ik mijn voorsprong naar 40 seconden, die bleef maar groeien en met ongeveer 1 min 30 sec voorsprong kon ik wisselen. Vanaf toen wist ik dat de zege binnen was en kon ik beginnen genieten! Het 2de lopen ging ook nog heel vlot en dat resulteerde hem ook in de 2de looptijd met amper 1 sec verschil. Gert Van Poucke werd 2de en clubgenoot Kjell Vanmelkebeke werd 3de!

Een hele goede dag dus en eindelijk de eerste overwinning in Belgie na al een keer gewonnen te hebben in Nederland en Frankrijk dit jaar!

Sportieve groeten
Kenneth

Na vorig jaar aan een schitterende editie te hebben deelgenomen, wou ik deze wedstrijd absoluut terug op de wedstrijdkalender. Alleen was het dit jaar niet zo echt "geschikt". Ik werk namelijk de hele maand + dat ik nog eens herexamens had de donderdag, vrijdag en zaterdag, met dat de duatlon op vrijdagavond was en mijn herexamen al zaterdagmorgen om 8u30 gepland stond, was dit een hele opgave om dit allemaal te plannen ;)

1 uur voor de start was ik pas in Halle, het herexamen was een beetje uitgelopen zodat het nog wat stressen was...
Om 19 uur gingen we dan van start voor 3,6 km lopen, 33,2 km fietsen en 2 km lopen..
Vooraf was natuurlijk Tim Van Hemel de grote topfavoriet voor de overwinning, na zijn indrukwekkende 3 op 3 reeks werd dit de 4de op rij... Rob Woestenborghs, Gert Van Poucke en Timothy Van Houtem waren de mannen waarmee ik mijn wedstrijd mee afwerkte.

In de eerste 3,6 km nam ik gedurende een dikke 2 kilometer het commando, maar eenmaal boven op de helling kwam de verwachtte versnelling van Van Hemel, ik besloot om niet te volgen en proberen de afstand zo klein mogelijk te houden. Dit lukte goed en samen met Gert Van Poucke dook ik 6 sec later de wisselzone in. Na een kleine aarzeling van Tim kwamen we terug dichterbij op de fiets, maar de push zat er deze keer niet in, we zagen hem niet meer terug... 5 km later kwam Woestenborghs en Van Houtem bij ons aansluiten. Zo gingen we ook de wisselzone in. Na een snelle wissel kwam ik hieruit als 2de net na Woestenborghs. Al snel ging ik over hem op de klim en Van Poucke kwam aansluiten, vanaf toen was het lopen voor elke meter, maar helaas werd ik in de sprint bergop geklopt door Gert Van Poucke. Tim Van Hemel won de wedstrijd uiteindelijk met 17 sec voorsprong voor Van Poucke en mezelf. Woestenborghs werd 4de Van Houtem 5de.

Volgende week ga ik van start in het PK  duatlon van Waardamme!

Uitslag: hier

Groeten Kenneth

Naar deze wedstrijd keek ik eigenlijk al lang uit. Mijn vorige ervaring in de GP van Les Sables d'Olonne was een enorme opkikker! Starten tussen de toppers in de duatlonsport. Het eindresultaat viel daar wel wat tegen. Een 37ste plaats, niet goed maar ook niet slecht gezien het hoge niveau daar aan de start.
Deze keer was de plaats van de wedstrijd Metz. Afstanden: 5,5k run, 30k bike, 5k run. Met het startnummer 59 ging ik van start. Onze ploeg stond voor de GP van Metz 13de van 14 clubs, degradatiegevaar  dus!

Tijdens de eerste kleine ronde van ongeveer een kleine kilometer zat ik nog mooi vooraan in het peleton, maar toen ze het op een lijn trokken bleef ik niet langer aandringen om mijzelf op te blazen en koos mijn eigen tempo. Dit resulteerde na 5,5 k een achterstand van al 1 min, mijn tijd was 16.50 wat eigenlijk zeker niet slecht is! Meteen op de fiets koos ik het hazenpad met Pannier, 1 km later sloot Xander ook aan. Met z'n 3en draaiden we heel goed rond en zo raapten we Moussel, Green en Grenetier op. Grenetier moest later de rol lossen en met z'n 5en maakten we de aansluiting met de kopgroep. Tim Van Hemel en Bart Aernouts hadden toen al een voorspong van 45 seconden. Meteen toen we de aansluiten maakten ging ik vol door via links, ik werd meteen gecounterd door Derobert en Rocca, onze ontsnappingspoging duurde eventjes, maar we werden terug gegrepen. Hierna probeerde ik het nog een 3 tal keer, dit echter zonder succes. Ze lieten niemand meer ontsnappen. Met nog 20 man gingen we dan naar de laatste wissel. De volgende groep was toen al 1 min achter zodat een top 23 plaats zeker haalbaar was. Na 1 km liep ik nog in top 15, maar langzaam plooide ik, na 2,5 km kwam ik nog door als 18, maar aan de eindstreep was het vat helemaal leeg, vooral door het fietsen, want ik had de 4de fietstijd. Ik werd zo 22ste, Xander werd 23ste zodat we collectief met Cambrai een superprestatie neer gezet hebben! Zo werden we 9de op 14 ploegen, de degradatie kan niet meer langer gebeuren zodat Cambrai Triathlon volgend jaar ook terug in D1 aantreed! Objectief geslaagd dus!

Nu ben ik ondertussen al een kleine 2  weken aan het werk, maar ook de 3 herexamens komen eraan, waardoor het een hele drukke periode wordt voor mij. De volgende wedstrijd is in Halle op Vrijdag 19 augustus!

Groeten Kenneth

Uitslag:

Na een week vakantie/stage  met Layla in Aix-les-Bains, ging ik op het einde van de week van start in de duatlon van Alpe d'Huez. Tijdens de wedstrijd beklommen we de mytische col zoals de mannen het 3 dagen eerder in de Tour hadden gedaan. Hier kon ik al "kennis" maken...

Na 5 km lopen, waar ik mijn tempo hoog hield zonder te forceren, kwam ik in de grote achtervolgende groep binnen in de wisselzone. Duquesnoy, Valenti en Kegge hadden hun al afgezonderd. Na een snelle wissel kwam ik redelijk snel in mijn klimtempo. Eventjes ging ik in overdrive toen de latere winnaar Racodon passeerde. Hierdoor kreeg ik een eerste klein dipje, maar ik kon me snel herpakken. Na 5 km klimmen passeerde ik Valenti, zeker niet de minste in de duatlonwereld! Wouter Kegge haalde ik ook in, maar ondertussen was ook Nordest, Wim Nieuwkerk en Huub Maas mij voorbijgereden. Een paar kilometer later kon ik terug aanpikken bij Wim Nieuwkerk. Samen reden we naar de wisselzone, waar we snel dichterbij  kwamen op Huub Maas. Een kleine kramp in de rechterachterkuit zorgde ervoor dat mijn wissel niet fantastisch was. De laatste 2,5 km was dan ook serieus afzien om 1850 m hoogte. Wouter Kegge en Daniel Green kwamen nog dichtbij, maar ik kon mijn 6de plaats vasthouden, zodat dit een schitterend resultaat was! Opdracht ruim geslaagd dus, want vooraf ging ik voor een top 15 notering!

2 uur na de wedstrijd reed ik dan samen met Layla door naar Vittel, waar onze atletiekclub AVR een week verbleef. Na 2 daagjes kalm aan te doen, volgende ik verscheidene trainingen van hen. Dit met het oog op de GP van Metz 1 week later. De trainingen gingen allemaal uitstekend, voor het eerst had ik terug het gevoel van in het voorjaar! Hierdoor vertrek ik dan ook met een "gerust" gemoed naar de GP duatlon in Metz, waar ik mijn beste plaats (37ste) zal proberen te verbeteren!

Groeten Kenneth

Een week na het BK 1/4  afstand, stond er opnieuw een topwedstrijd op mijn programma. Deze keer ging ik van start op het BK sprint duatlon. 5 k run, 20 k bike, 2,5 k run. Dit allemaal over een zeer heuvelachtig parcours in Aywaille, Harzé. Ambities waren net zoals op het BK in Kortrijk een medialle halen bij de beloften...

Een klein uurtje voor de start van 15u15 begon het lichtjes te regenen. Met mijn verleden van valpartijen, nam ik geen risico en verving de FFWD carbon wielen door mijn trainingswielen, hiermee hoopte ik meer grip te hebben in de 3 km lange afdaling van elke ronde van 5 km.

Die regen was "lichamelijk" voor mij een leuk teken... Er kwam opeens veel meer zuurstof in de lucht, waardoor de last van mijn hooikoorts fors daalde.

Het loop, maar ook zowel het fietsparcours waren niet simpel. Vooral het off-road deel tijdens het lopen en de 2 km lange beklimming à 5-6 % waren de "struikelblokken", maar gezien mijn type een ideaal parcours. Dat vond ik zelf ook!

De wedstrijd zelf dan:
Meteen van in de start kwam ETZ-ploegmaat Xander Denys in de problemen door een kleine valpartij, ik werd hierdoor een klein beetje gehinderd, maar kon na een 500-tal meter mooi opschuiven zodat ik constant in top 10 positie liep. Na de eerste 2,5 km hangde ik over het heuvelachtige parcours nog altijd aan het staartje van de kopgroep met hierin ETZ-ploegmaats Joerie Vansteelant en Wim De Cort, maar ook Gert Van Poucke, Tim Van Hemel, Glen Laurens en Alexis Chôteau. Net voor de serieuze klim off-road van ongeveer 200 m aan 10-15% liet ik hen gaan, zodat ik een tandje kon bijsteken op de klim om dan vol door te gaan naar de wisselzone. Eerst passeerde ik Wim De Cort, maar ook Alexis Chôteau. Bovenaan op het rond punt maakte ik jammer genoeg een slipper zodat ik voor de zoveelste keer al dit jaar opnieuw grond van dichtbij had gezien. Ik kon snel terug aanklampen bij Alexis.
Na een snelle wissel hoopte ik nog de aansluiting te maken met de 3 koplopers, Joerie Vansteelant, Tim Van Hemel en Glen Laurens. Het was niet meer dan 10 seconden, maar op de beklimming kreeg ik het niet meer dicht. Ik had duidelijk geen superbenen in het fietsen zoals al meermaals afgelopen seizoen... Samen met Gert Van Poucke en Alexis Chôteau haspelde ik de 20 km af. In de laatste ronde kwam ook ETZ'er Xander Denys aansluiten samen met Denis Sylvain. Zij waren dan ook de veel betere dalers. Met het verstand op nul volgde ik ook 1  afdaling in hun zog op weg naar de wisselzone. Met de 4 andere voorafgenoemde namen moest ik alleen Gert Van Poucke nog voor me dulden in de afsluitende 2,5 k loopronde off-road. Hiermee werd ik 5de, maar ook 2de belofte, 1 plaatsje beter dus dan in Kortrijk! Met een zilveren en bronzen plak dit jaar op de BK's zijn dan ook mijn doelstellingen hiervoor behaald!

Binnen 2 weken staat de volgende duatlon op het programma,ditmaal in Alpe D'Huez dit samen gecombinderd met een week stage samen met Layla voor de wedstrijd in Alpe D'Huez en een week erna in Vittel met Layla en mijn atletiekclub AVR.

Foto's kan je terugvinden op de pagina foto's

Groeten Kenneth

Met het BK 1/4 duatlon (9k run, 40k bike, 6k run) in Kortrijk stond de eerste wedstrijd van de 2de seizoenshelft op het programma...
Ik probeerde me nog in extremis voor te bereiden op dit BK, maar ook op het BK 1/8ste duatlon in Aywaille volgende week zondag. De trainingen verliepen de laatste dagen voor de wedstrijd eigenlijk super, zowel het fietsen als het lopen.. Maar de benen vanop training had ik zaterdag niet.

Omstreeks 11u zaterdagmorgen werd de start gegeven. Ik kon me goed vooraan houden tijdens de eerste 2 rondjes van 3 km, de laatste was er "teveel" aan. Ik liet de kopgroep wijselijk gaan, rekening houdend met het verdere parcours,maar ook de benen voelder niet meer zo "lekker" aan... Zo kwam ik op 12 seconden binnen van de 9-delige kopgroep. Na nog geen 2 kilometer in het fietsen, boven op de eerste helling kwam ik terug bij deze kopgroep. Maar ondertussen waren Tim Van Hemel, Pieter Rijnders en Glen Laurens al gaan vliegen. De ploegmakkers van Tim Van Hemel, CDTG (Wim Nieuwkerk, Roel Pauwels) haalden het tempo uit de groep zodat ze alsmaar verder en verder konden uitlopen. Samen met Wim De Cort, Gert Van Poucke, Alexis Choteau en Nicolas D'Harveng probeerden we enigzins de schade te beperken. In de laatste ronden van 3, haalden we zo Glen Laurens terug in. Meermaals probeerde ik een gaatje te slaan om zo met een kleine voorsprong in de wisselzone te komen, maar dit werd telkens meteen gecounterd.
Na een iets mindere wissel kwam ik als voorlaatste van de 10 delige groep uit de wisselzone. We zouden strijden voor de 3de podiumplaats, maar al snel gingen ze zonder mij verder. Het gehoopte tempo kwam er niet en de laatste 6 k run was een ware hel voor mij. Hier kon ik wel nog Nicolas D'Harveng en Roel Pauwels achter me laten, maar een goed gevoel na de wedstrijd had ik zeker niet. Gelukkig mocht ik toch het poduim bestijgen om mijn bronzen plak bij de beloften in ontvangst te nemen. Een 8ste plaats algemeen en een 3de plaats bij de beloften. Voor het seizoen had ik hiervoor direct getekend, maar na wat ik dit jaar al liet zien in de voorbije wedstrijden, mag en kan ik eigenlijk hier niet tevreden mee zijn... Aan Tim Van Hemel en Wim De Cort, plaats 1 en 2 bij de beloften was zaterdag toch niet veel aan te doen, maar een dichtere ereplaats had wel bij de mogelijkheden gezeten... Maar op naar het volgende BK, ditmaal de sprintafstand in Aywaille!
Poduim BK overall:
1ste Tim Van Hemel
2de Pieter Rijnders
3de Wim De Cort

Wedstrijdverslag en interview focus: klik hier
Uitslag: klik hier
Foto's kan je terugvinden op mijn fotopagina

Groeten Kenneth